Van de andere kant…


Het VANG-programma is inmiddels alweer ruim 2 jaar volop aan de gang en 2020 komt met rasse schreden dichterbij. Vanuit de NVRD heb ik het programma rondom huishoudelijk afval mede vorm mogen geven, en heb ik me in het eerste jaar ingezet om zo veel mogelijk gemeenten in beweging te krijgen richting de 100 (of zelfs al 30) kilo restafval. Waar gemeenten soms slechts een klein duwtje in de rug nodig hebben, bleek al snel dat een grote groep gemeenten nog een forse uitdaging te wachten stond en staat in hun race naar de bodem van de grijze bak (of zak).

Intentie versus actie

Intussen bekijk ik de problematiek (door mijn veranderde rol) vanuit een iets ander perspectief. De focus van het VANG-programma ligt met name op het motiveren, stimuleren en bewegen van de gemeentelijke organisatie, oftewel het creëren van bestuurlijke en ambtelijke intentie. Daarnaast worden door het VANG-programma wel allerhande instrumenten (kennisplatforms en -bijeenkomsten, handreikingen, factsheets etc.) aangereikt om gemeenten te helpen de intentie te vertalen naar beleid, maar ontbreekt (logischerwijs) de capaciteit ze aan de hand te nemen op de wankele touwbrug over de kloof tussen intentie en daadwerkelijke actie. Dit proces, dat binnen een bestuurlijke organisatie een flinke dosis overtuigingskracht, verdieping en geduld vergt, is toch wel erg bevredigend gezien de mooie resultaten die ermee kunnen worden geboekt.

Beleid versus uitvoering

In mijn nieuwe rol ben ik ook geconfronteerd met een andere uitdaging. Zoals we allemaal weten wordt het échte werk in onze branche op straat uitgevoerd, waar de medewerkers in de uitvoering onze gemeenten dag in dag uit schoon houden en ervoor zorgen dat alle grondstoffen die worden aangeboden netjes worden ingezameld en naar overslag en verwerking worden vervoerd. Waar veel energie uitgaat naar het overtuigen van ambtenaren en bestuurders dat afvalscheiding van groot belang is, wordt vaak vergeten dat de mannen en vrouwen van de uitvoering dagelijks door de straten rijden, intensief contact hebben met de inwoners, en daarmee een belangrijk uithangbord vormen van de ambities die we als gemeenten zo graag willen waarmaken.

Extern versus intern

Het verbaasde mij dan ook toen ik ondervond dat een groot deel van de medewerkers in de uitvoering niet op de hoogte is van de grote ambities van de gemeente, niet weten wat er met de gescheiden stromen gebeurt, of zelfs soms de helaas nog steeds hardnekkige maatschappelijke roddel geloven (en verspreiden!) dat alles toch weer op één hoop belandt! Een uitdaging dus voor alle gemeenten en bedrijven om de grote ambities, het nut en de noodzaak van afvalscheiding niet alleen naar buiten uit te dragen, maar ook de eigen medewerkers te blijven informeren over hun belangrijke bijdrage aan de circulaire economie waar hopelijk ook Rutte III (?) zich de komende jaren sterk voor zal gaan maken!


Samuel Stollman 4

Samuel Stollman
Vrijdagadvies